مرد تنها (روزگارم مرد با تمام خاطراتش)

                        وین گله را ببین که چه آسوده میچرد

چند سخن کوتاه از مردانی بزرگ :

انسانها یگانه حیواناتی هستند که من از آنها سخت وحشت دارم(برنارد شاو)

به من بگو برای چه شخصی احترام قائلی تا بگویم چگونه انسانی هستی  (کارلایل)

فحش دلیل آن کسانیست که حق ندارند (روسو)

همیشه حق با کسی نیست که بهتر سخن میگوید (مثل آفریقایی)

به ضرورت آمدم در این جهان به حیرت زیستم و به کراهت میروم (افلاطون)

آدم بدبخت همه ابزار خوشبخت شدن را دارد به جز اراده

به عقب نگاه نکنید چون ممکن است خوشبختی را که رو به سوی شما دارد از دست بدهید

دوست کسی هست که من میتوانم جلوی او با صدای بلند فکر کنم

مرا کم دوست بدار اما طولانی (کریستوفر مارلو)

خطا کردن یک کار انسانیست اما تکرارش کارحیوانی (آناتول فرانس)

کسی که یک بار مرا فریب میدهد برای او ننگ است اما کسی که دو بار مرا فریب میدهد برای من ننگ است

ما کارهای احمقانه ای که در زندگی انجام میدهیم به نام تجربه به رخ دیگران میکشیم

نتیجه اراده ضعیف حرف است و نتیجه اراده قوی عمل

وقتی کار ساختن دنیا تمام شد قرار شد طول عمر موجودات روی کره زمین را هم معلوم کنند اول الاغ آمد و پرس و جو کرد که چه مدت باید روی کره زمین زندگی کند به او گفته شد: سی سال

بعد از او سوال کردند : آیا کافی است؟

الاغ جواب داد:خیلی زیاد است فکرش را بکنید سی سال آزگار باید بارهای سنگین را از جایی به جایی دیگر ببرم مثلا کیسه گندم را به آسیاب ببرم حاصل این زحمت نان برای دیگران و شلاق ولقد  برای من است

یک عمرحمالی بیهوده خواهش می کنم چند سالش را کم کنید !

به الاغ رحم کردند و عمرش را  به دوازده  سال  تقلیل دادند او هم خوشحال شد و رفت بعد سگ از راه رسید

از او پرسیدند می خواهی چند سال زنده بمانی؟

 برای الاغ سی سال زیاد بود حتما برای تو خوب است 

سگ در جواب گفت چه فکر اشتباهی.می دانید چقدر باید سگ دو بزنم از حال میروم وقتی هم که پیر شوم وصدایم را از دست بدهم و دیگر نتوانم پارس کنم و دندانهایم قادر به گاز گرفتن نباشد چه از من باقی میماند دیگربرای هیچ  کسی فایده ای ندارم  به جای پارس  کردن باید زوزه بکشم و مثل مار از گوشه ای به گوشه دیگر بخزم

تا این که عمرم تمام شود خواهش میکنم به من رحم کنید 

عجز و التماس سگ موثر بود و عمر او به هجده  سال کاهش یافت

سگ رفت و میمون وارد شد به میمون گفتند توازاینکه سی سال زندگی کنی خوشحال خواهی شد تو که مثل الاغ خر حمالی نمی کنی و مانند سگ مجبور نیستی یک عمر سگ دو بزنی  حتما سی سال برای تو عمر مناسبی است !

میمون گفت

اصلا این طور نیست من باید مدتی طولانی برای خنداندن مردم ادا و اطوار در بیاورم با کارهایم باعث میشوم که دیگران بخنندند اما در دلم پر از غم است 

 باید بگویم که در پس این ادا واطوارها اندوه نهفته است

من اصلا تحمل سی سال زندگی را ندارم خواهش میکنم چند سالش رو کم کنید

به او بیست سال زندگی اعطا شد

بالاخره انسان  سرحال و قبراق ظاهر شد و خواست طول عمرش را بداند به او گفته شد به تو سی سال زندگی اعطا می شود آیا کافی است؟

انسان با صدای بلند اعتراض کرد درست موقعی که تازه خانه ام را ساخته ام اجاقم را روشن کرده ام و منتظرم میوهای درختانی را که کاشته ام بچینم خلاصه وقتی تازه  دارم نفس راحتی میکشم  باید بمیرم نه نه خواهش می کنم عمر م را طولانی ترکنید

 باشد هجده  سال از عمر الاغ هم به تو اعطا میشود

نه کافی نیست

خیلی خوب دوازده سال  از عمر سگ که سگ نخواست  نیز به عمر تو افزوده میشود

نه هنوز کم است

خوب ده سال باقی مانده از عمر میمون نیز به تو داده می شود

 به شرط اینکه دیگر بیشتر از این توقع نداشته باشی

انسان با اینکه هنوز راضی نشده بود انجا را ترک کرد

 بدین ترتیب انسان به عمری هفتاد ساله دست یافت

آه ای دل غمگین که به این روز فکندت ؟

فریاد که از یاد برفت آن همه پندت

ای مرغک سرگشته کدامین هوس آموز

بی بال و پرت دید و چنین بست به بندت

آه ای دل دیوانه هزار بار نگفتم

با سنگدلان یار مشو میشکنندت

کی گمان بردمی که در فرجام

  زهر ناکامیم   نهد در کام

****

با گریه ات گفتی که ...  خدا نخواست

غافل از این که خدایم تو بودی ای عزیز

 حالا به من بگو که خدا چرا نخواست

1. 2

"Help!" can be the most powerful, one-word prayer you can offer up. If you want the longer version, when you are lost and your heart is full of pain, just let it out: "Lord, please help me."

1. 3

Don't be afraid to yell at God. There have been times when I've been fed up and wanted to spit nails. I've walked around my house yelling (and, yes, cursing, though I'm not endorsing it) and letting God know just how fed up and ticked off I was, how it wasn't fair, and how I wasn't going to take it anymore, until my dogs ran for cover.

The point is that it's honest. When you're tired or angry, tell God. He's tough. He can take it.

1. 4

Just listen. Prayer doesn't have to be about talking God's ear off. Just sit quietly and let God have a chance to talk to you.

1. 5

Ask a friend to pray with you. A caring friend is even better, because they can sympathize with your struggle.

1. 6

Don't be discouraged. God isn't a vending machine into which you put a coin and can expect a mini-miracle to pop out. He listens, but He acts in His own sweet time. So, just turn it over to God and trust that He does know what He is doing

.

هیچکس نفهمید آنگاه که در جای خالی تو پای گذاشتم سقوط کردم…..

نیمه شب آواره وبی حس وحال...درسرم سودای جامی بی زوال پرسه ای آغاز کردیم در خیال...دل به یاد آورد ایام وصال از جدایی یک دو سالی می گذشت...یک دو سال ازعمررفت وبرنگشت دل به یاد آورد اول بار را...خاطرات اولین دیدار را آن نظربازی و آن اسراررا...آن دو چشم مست آهووار را همچو رازی مبهم و سر بسته بود...چون من از تکرار او هم خسته بود آمد و هم آشیان شد با من او...هم نشین و هم زبان شد با من او دامنش شد خوابگاه خستگی...اینچنین آغاز شد دلبستگی وای از آن شب زنده داری تا سحر...وای از آن عمری که با او شد بسر مست او بودم زدنیا بی خبر...دم به دم این عشق می شد

   من پرواز كرده ام
                         از بام هاي دنيا
                                      تا دام هاي دنيا ...

                       همیشه ماندگار

 یاد تو بارها و بارها

در ذهن ویرانم تداعی می شود

یاد روزهای بارانی

در زیر آلاچیق عشق٬

و یاد شبهای پر ستاره

که زیر نور کهکشان محبت ساکن بودیم

و یاد آن حرفهای قشنگ که از جنس دلت بود

با یاد تو به دوردست های خیال سفر می کنم

و با یاد تو از غم ها فارق می شوم

یاد تو بر این دل مجروح مرحم است

یاد تو روح سبز زندگی را در کالبد وجودم زنده می سازد٬

یاد تو تداوم بخش راه زندگیست٬

و تو بدان اگر ابرها گریستن را فراموش کنند

و پرنندگان هم پرواز کردن را

ولی بدان که تو در خاطر خسته ام همیشه می مانی

و چون گل سرخ و شقایق و پرستوی عاشق

همیشه جاودان خواهی ماند

ای تنهاترین بهانه برای زندگی٬هرگز از خاطرم نخواهی رفت٬

و تو را چون خالق مهربان

دوست دارم و می پرستم  ....   

دعا کنم که وصالت خجسته باد مرا           

خود را به که بسپارم وقتی که دلم تنگ است

پیدا نکنم همدل ٬دلها همه از سنگ است

گویا که این وادی٬نشانی از عشق نیست

گر هست یک عاشق ٬آلوده به صد رنگ است

عزیز یادی بکن از یار خسته   

غبار دوریت بر من نشتسته

دیگر تیری نزن بالی ندارم

وجودم از غمت در هم شکسته

شب مهتابی چه خوش است برای دیدن یار

اما چه کنم دیوار بلند است و نگاه ها بسیار...

 منبع:omidmotlagh.blogfa.com

چشمان زيبايت را دوست دارم٬اي تنهاترين بهانه براي زندگي٬اي که تمام خاطراتم در قلب سبز و زيبايت تداعي مي شود.امشب از آسمان نيلي دلم با تو سخن ميگويم و بارها نامت را به زبان مي آورم.ستارگان را همچون مرواريدهاي درخشان به تو تقديم مي کنم و همچون آهوي خسته به جنگل سبز چشمانت پناه خواهم آورد.از جنگل سبز چشمانت عبور مي کنم و عاشقانه به باغ دلت پناه مي آورم و وجود شقايقهاي سرخ را همچو ستارگان آسماني باور دارم و مانند نگين هاي درخشنده ٬رهسپار آسمان آبيت مي شوم.نازنين! امشب به سراغت خواهم آمد و ستارگان آسماني را همچو نگين هاي درخشنده در دستانت خواهم گذاشت.اي که همه وجودت هستي من است و اي کسي که همه خوبيهايت را در وجود خود احساس مي کنم و اين را بدان هميشه صداي مهربانت را در سبزه زار ذهنم تداعي خواهم کرد.امشب از جنگل سبز چشمانت خواهم گذشت و هميشه نگاه زيبايت را در اعماق قلبم زنده خواهم داشت و هر بار با ياد تو و به عشق تو از آن جنگل سبز و پهناور براي هميشه بوته اي از ياس به يادگار تو ٬در قلب خويش خواهم کاشت.اي تمام خاطرات من!با تمام وجود ٬گلبرگهاي ياس عشقت را آبياري خواهم کرد و تا ابد سرزمين عشقت را با ياد تو آباد خواهم ساخت٬و تا هميشه عاشقانه دوستت خواهم داشت و در آن تاريکي شب٬عاشقانه به تو مي انديشم و آرام و بي صدا به خواب هميشگي سفر خواهم کرد.

                          احساس

         تقصير دلم چيست اگر روي تو زيباست
        حاجت به بيان نيست که از روي تو پيداست
        من تشنه ي يک لحظه تماشاي تو هستم
       افسوس؛که يک لحظه تماشاي تو رؤياست...

                       اسیر عشق

    تو از دردي كه افتاد بر جانم چه مي داني
    دلم تنها تو را دارد ولي با او نمي ماني
    تمام سعي تو كتمان عشقت بود در حالي كه
    از چشمان مستت خوانده بودم راز پنهاني
    فقط يك لحظه آري با نگاهي اتفاق افتاد
    چرا عاقل كند كاري كه بازآرد پشيماني

                   دل غمدیده

        ديد تا من خسته و غمديده ام
        ياسمنهاي دلم را ناز كرد
       شب كه شد آرام توي گوش من
        گفت بايد تا سحر پرواز كرد....

                  هوای تو

      شبهايم با خاطرهاي تو رنگين شده

    سينه ام از عطر تو سنگين شده

      چه شد آن همه قول و قرار

    کردي عاشق مرا رفتي از ديار

    حال روز و شبها با ياد تو سر ميکنم

    گر چه رفتي٬ولي با خاطرات تو خود را آرام میکنم...

منبع:omidmotlagh.blogfa.com

تو را من زهر شیرین خوانم ای عشق

که نامی خوشتر از اینت ندانم

اگر هر لحظه رنگ تازه گیری

به غیر از زهر شیرینت ندانم

تو زهری٬زهر گرم سینه سوزی

تو شیرینی٬ که شور هستی از توست

شراب جام خورشیدی که جان را

نشاط از تو ٬غم از تو٬مستی از توست

به آسانی مرا از من ربودی

درون کوره غم آزمودی

دلت آخر یه سرگردانی من سوخت

نگاهم را به زیبایی گشودی

همش گفتند دل از عشق بر گیر

که نیرنگ است و افسون است و جادو

ولی ما دل به او بستیم و دیدیم

که او زهر است...اما نوش داروست

چه غم دارم که این زهر تب آلود

تنم را در جدایی می گدازد

از آن شادم که در هنگامه درد

غمی شیرین دلم را می نوازد

اگر مرگم به نامردی نگیرد

مرا مهر تو در دل جاودانی است

اگر عمرم به ناکامی سر آید

تو را دارم که مرگم زندگانی است...

                      خداحافظ

خداحافظ گل مريم .گل مظلوم پر دردم

نشد با اين تن زخمي به آغوش تو برگردم

نشد تا بغض چشماتو به خواب قصه بسپارم

از اين فصل سکوت و شب غم بارونو بردارم

نمي دوني چه دلتنگم از اين خواب زمستوني

تو که بيدار بيداري بگو از شب چي مي دوني...

منبع:omidmotlagh.blogfa.com

هر چقدر هم که سفید و تمیز باشد

کسی قاب نمی گیرد ،

برای ماندگاری باید ؛

حرفی برای گفتن داشت.

در كوير سبز عشق ؛

اين سخن از من بگير :

مرگ تو مرگ من است

پس تمنا مي كنم هزگز نمير

اگه از تو ننوشتم

فکر نکن سرم شلوغه

توی زندگی یه وقتا

تنهایی رمز عبوره

اگه از چشات گذشتم

فکر نکن عاشق نبودم

مطمئن باش توی دنیا

دل به تو سپرده بودم

عشق تلخ

 نیمه شب آواره و بی حس و حال در سرم سودای جامی بی زوال
پرسه ای آغاز کردیم در خیالدل به یاد آورد ایام وصال
از جدایی یک دو سالی می گذشتیک دو سال از عمر رفت و برنگشت
دل به یاد آورد اول بار راخاطرات اولین دیدار را
آن نظر بازی آن اسرار راآن دو چشم مست آهو وار را
همچو رازی مبهم و سر بسته بودچون من از تکرار او هم خسته بود
آمد و هم آشییان شد با من اوخسته جان بودم که جان شد با من او
نا توان بود و توان شد با من اودامنش شد خوابگاه خستگی
اینچنین آغاز شد دلبستگیوای از آن شب زنده داری تا سحر
وای از آن عمری که با او شد به سرمست او بودم ز دنیا بیخبر
دم به دم این عشق میشد بیشترآمد و در خلوتم دمساز شد
گفتگو ها بین ما آغاز شدگفتمش در عشق پا بر جاست دل
گرگشایی چشم دل، زیباست دلگر تو زورق بان شوی دریاست دل
بی تو شام بی فرداست دلدل ز عشق روی تو حیران شده
در پی عشق تو سرگردان شدهگفت در عشقت وفادارم بدان
من تو را بس وفادارم بدانشوق وصلت را به سر دارم بدان
چون تویی مخمور خمارم بدانبا تو شادی می شود غمهای من
با تو زیبا میشود فردای منگفتمش عشقت به دل افزون شده
دل ز جادوی رخت افسون شدهجز تو هر یادی به دل مدفون شده
عالم از زیباییت مجنون شدهبر لبم گذاشت لب یعنی خموش
طعم بوسه از سرم برد عقل و هوشدر سرم جز عشق او سودا نبود
بهر کس جز او در این دل جا نبوددیده جز بر روی او بینا نبود
همچو عشق من هیچ گل زیبا نبودخوبی او شهره آفاق بود
در نجابت در نکویی طاق بودروزگار اما با ما وفا نداشت
طاقت خوشبختی ما را نداشتپیش پای عشق ما سنگی گذاشت
بیگمان از مرگ ما پروا نداشتآخر این قصه هجران بود و بس
حسرت و رنج فراوان بود و بسیار ما را از جدایی غم نبود
در غمش مجنون عاشق کم نبودبر سر پیمان خود محکم نبود
سهم من از عشق جز ماتم نبودبا من دیوانخ پیمان ساده بست
ساده ام ان عهد و پیمان را شکستبی خبر پیمان یاری را گسست
این خبر ناگاه پشتم را شکستآن کبوتر عاقبت از بند رفت
رفت و با دلدار دیگر عهد بستبا که گویم او که همخون من است
خصم جان و تشنه خون من استبخت بد بین وصل او قسمت نشد
این گدا مشمول آن رحمت نشدآن طلا حاصل به این قیمت نشد
عاشقان را خوشدلی تقدیر نیستبا چنین تقدیر بد تدبیر نیست
از غمش با دود و دم همدم شدمباده نوش غصه او من شدم
مست و مخمور و خراب از غم شدمذره ذره آب شدم کم شدم
آخر آتش زد دل دیوانه راسوخت بی پروا پر پروانه را
عشق من از من گذشتی خوش گذربعد از این حتی تو اسمم را نبر
خاطراتم را تو بیرون کن ز سردیشب از کف رفت فردا را نگر
آخر این یکبار از من بشنو پندبر من و بر روزگارم دل مبند
عاشقی را دیر فهمیدی چه سودعشق دیرین گسسته تار و پود
گرچه آب رفته بازآید به رودماهی بیچاره اما مرده بود
بعد از این هم آشیانت هر کس استباش با او یاد تو ما را بس است

    ...غم وغصم بي شماره...

گفتمش در عشق پا برجاست دل گر گشایی چشم دل، زیباست دل
گر تو ذورحمان شوی دریاست دل بی تو شام بی فرداست دل
دل زعشق روی تو حیران شده در پی عشق تو سرگردان شده
گفت در عشقت وفادارم بدان من تو را بس دوست میدارم بدان
شوق وصلت را بسر دارم بدان چون تویی مخمور خمارم بدان
با تو شادی می شود غم های من با تو زیبا می شود فردای من
گفتمش عشقت به دل افزون شده دل زجادوی رخت افزون شده
جز تو هر یادی به دل مدفون شده عالم از زیبایی ات مجنون شده
بر لبم بگذاشت لب یعنی خموش طعمه بوسه از سرم برد عقل و هوش
در سرم جز عشق او سودا نبود بهر کس جز او در این دل جا نبود
دیده جز بر روی او بینا نبود همچو عشق من هیچ گل زیبا نبود
خوبی او شهره آفاق بود در نجابت در نکوهی طاق بود
روزگار اما وفا با ما نداشت طاقت خوشبختی ما را نداشت
پیش پای عشق ما سنگی گذاشت بی گمان از مرگ ما پروا نداشت
آخر این قصه هجران بود و بس حسرت و رنج فراوان بود و بس
یار ما را از جدایی غم نبود در غمش مجنون عاشق کم نبود
بر سر پیمان خود محکم نبود سهم من از عشق جز ماتم نبود
با من دیوانه پیمان ساده بست ساده هم آن عهد و پیمان را شکست
بی خبر پیمان یاری را گسست این خبر ناگاه پشتم را شکست
آن کبوتر عاقبت از بند رست رفت و با دلدار دیگر عهد بست
با که گویم او که هم خون من است خصم جان و تشنه خون من است
بخت بد بین وصل او قسمت نشد این گدا مشمول آن رحمت نشد
آن طلا حاصل به این قیمت نشد عاشقان را خوش دلی تقدیر نیست
با چنین تقدیر بد تدبیر نیست از غمش با دود و دم همدم شدم
باده نوش غصه او من شدم مست و مخمور و خراب از غم شدم
ذره ذره آب گشتم کم شدم آخر آتش زد دل دیوانه را
سوخت بی پروا پر پروانه را عشق من از من گذشتی خوش گذر
بعد از این حتی تو اسمم را نبر خاطراتم را تو بیرون کن زسر
دیشب از کف رفت فردا را نگر آخر این یک بار از من بشنو پند
بر منو بر روزگارم دل مبند عاشقی را دیر فهمیدی چه سود
عشق دیرین گسسته تار و پود گرچه آب رفته باز آید به رود
ماهی بیچاره اما مرده بود بعد از این هم آشیانت هر کس است
باش با او یاد تو ما را بس است